اگر پزشک برای نوزادتان سونوگرافی هیپ یا مفصل ران نوشته، لزوماً به این معنی نیست که لگن نوزاد دررفته است.
این سونوگرافی بیشتر برای بررسی رشد و پایداری مفصل ران و تشخیص زودهنگام مشکلی به نام DDH یا دیسپلازی تکاملی مفصل ران انجام می‌شود.
سونوگرافی هیپ اشعه ندارد، معمولاً دردناک نیست و نیاز به تزریق یا بیهوشی ندارد. در نوزادان کوچک، چون بخش زیادی از مفصل ران هنوز غضروفی است، سونوگرافی می‌تواند ساختارهایی را نشان دهد که در عکس ساده هنوز خوب دیده نمی‌شوند. ACR برای کودک زیر ۴ ماه که معاینه مشکوک به DDH دارد، سونوگرافی هیپ را روش تصویربرداری مناسب می‌داند.
نیاز به سونوگرافی اطفال دارید: سونوگرافی تخصصی اطفال
خیر
معمولاً خیر
می‌تواند شکل، پوشش و پایداری مفصل ران را بررسی کند.
خیر؛ غربالگری تصویری همگانی در همه راهنماها توصیه نمی‌شود.
اغلب حدود ۶ هفتگی و طبق نظر پزشک.
بله
نه لزوماً؛ بعضی یافته‌های خفیف با رشد نوزاد تکامل پیدا می‌کنند.
درمان اصلی خیر؛ پیگیری پزشکی لازم است.
خیر؛ پاها باید امکان خم‌شدن و بازشدن داشته باشند.
گاهی؛ اما با افزایش سن عکس ساده لگن اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
تشخیص فقط بر اساس سونوگرافی نیست.
معمولاً سه بخش کنار هم قرار می‌گیرند:
پزشک هنگام معاینه حرکت مفصل ران، میزان بازشدن پاها، طول پاها و پایداری مفصل را بررسی می‌کند. ممکن است نام تست‌هایی مثل Ortolani و Barlow را بشنوید. این تست‌ها برای بررسی ناپایداری مفصل هستند و باید توسط فرد آموزش‌دیده انجام شوند.
یک نکته مهم برای مادر:
AAP هم بر اهمیت معاینه دوره‌ای و مجموعه‌ای از یافته‌های بالینی تأکید دارد، نه یک علامت ظاهری منفرد.
انجام سونوگرافی ساده است.
ممکن است هنگام تصویربرداری، پاهای نوزاد برای چند لحظه در وضعیت مشخصی قرار داده شوند تا پایداری مفصل بررسی شود.
نوزاد ممکن است فقط به دلیل گرسنگی، سرما یا ثابت ماندن کمی بی‌قراری کند.
معمولاً ناشتایی لازم نیست.
برای راحت‌تر شدن بررسی:
اگر مرکز برای زمان شیر خوردن یا پوشک دستور خاصی داده، همان دستور مقدم است.
نه همیشه.
AAP اشاره می‌کند که بسیاری از تغییرات خفیف دیده‌شده در سونوگرافی در هفته‌ها و ماه‌های اول ممکن است با رشد نوزاد خودبه‌خود بهتر شوند.
بنابراین نتیجه‌ای مثل «مفصل کمی نارس» لزوماً به معنی دررفتگی شدید یا نیاز فوری به درمان نیست.
پزشک ممکن است فقط پیشنهاد کند:
اما اگر مفصل واقعاً ناپایدار یا دررفته باشد، پیگیری ارتوپدی کودکان اهمیت زیادی دارد.
روش درمان به سن نوزاد و شدت DDH بستگی دارد.
در نوزادان کم‌سن، یکی از درمان‌های رایج استفاده از Pavlik Harness یا هارنس پاولیک است. این وسیله پاهای نوزاد را در وضعیتی قرار می‌دهد که مفصل فرصت رشد و پایدارشدن پیدا کند. در مواردی که درمان ساده جواب ندهد یا بیماری دیرتر تشخیص داده شود، ممکن است روش‌های دیگری مثل:
لازم شوند.
به همین دلیل تشخیص زودهنگام اهمیت زیادی دارد.
خیر. درمان DDH نباید به‌صورت خودسرانه در خانه انجام شود.
اما یک کار مهم در خانه وجود دارد:
در قنداق مناسب باید لگن و زانوها بتوانند کمی خم شوند و پاها امکان حرکت و بازشدن داشته باشند.
سن نوزاد تعیین می‌کند کدام روش بررسی مفیدتر باشد؛ در هفته‌های اول معاینه پزشک اهمیت زیادی دارد و با افزایش سن ممکن است سونوگرافی یا عکس ساده لگن انتخاب مناسب‌تری باشد.
در هفته‌های اول، معاینه دقیق مفصل ران اهمیت زیادی دارد. سونوگرافی خیلی زود ممکن است بعضی مفاصل طبیعی اما هنوز نارس را غیرطبیعی نشان دهد.
در نوزادی که دلیل پزشکی برای بررسی دارد، این بازه یکی از مهم‌ترین زمان‌ها برای ارزیابی شکل و پایداری مفصل ران با سونوگرافی است.
با شروع استخوانی‌شدن سر استخوان ران، عکس ساده لگن اطلاعات بیشتری پیدا می‌کند. پزشک بر اساس سن، معاینه و یافته‌های قبلی تصمیم می‌گیرد سونوگرافی یا رادیوگرافی مناسب‌تر باشد.
در بسیاری از کودکان بعد از این سن، رادیوگرافی لگن برای بررسی DDH نسبت به سونوگرافی اطلاعات بیشتری ارائه می‌دهد.
نکته مهم: این زمان‌بندی یک راهنمای عمومی است. سابقه بریچ بودن، نتیجه معاینه، سابقه خانوادگی و تصاویر قبلی می‌توانند زمان و نوع بررسی را تغییر دهند. همچنین تشخیص بعد از ۶ ماهگی به معنی دیرشدن قطعی درمان نیست؛ اما تشخیص زودتر معمولاً امکان درمان ساده‌تر را بیشتر می‌کند.
اگر نوزاد به دلیل وضعیت بریچ در بارداری نیاز به بررسی بیشتر دارد، می‌توانید درباره سونوگرافی تخصصی بارداری و بررسی‌های دوران بارداری نیز بیشتر بخوانید.
بسیاری از نوزادان مبتلا به DDH علامت واضحی ندارند.
اما اگر متوجه شدید:
موضوع را با پزشک کودک مطرح کنید.
در مقابل، فقط متفاوت بودن چین‌های پوستی ران برای تشخیص کافی نیست.
سونوگرافی هیپ یک روش بدون اشعه و معمولاً بدون درد برای بررسی رشد و پایداری مفصل ران نوزاد است.
مهم‌ترین هدف آن تشخیص زودهنگام DDH یا دیسپلازی تکاملی مفصل ران است؛ مشکلی که از کم‌عمق بودن مفصل تا ناپایداری و دررفتگی کامل طیف دارد.
اگر نوزادتان بریچ بوده، سابقه خانوادگی DDH دارد یا پزشک در معاینه به مفصل ران مشکوک شده، ممکن است سونوگرافی درخواست شود. برای نوزاد پرخطر با معاینه طبیعی، یکی از زمان‌های رایج بررسی حدود ۶ هفتگی است، اما زمان دقیق باید بر اساس شرایط نوزاد تعیین شود. American Academy of Pediatrics
و اگر نتیجه سونوگرافی کاملاً طبیعی نبود، فوراً نتیجه‌گیری نکنید که نوزاد «دررفتگی شدید» دارد؛ بعضی مفاصل در ماه‌های اول فقط کمی نارس هستند و با رشد طبیعی بهتر می‌شوند. تصمیم درباره پیگیری یا درمان باید بر اساس معاینه، سن و نتیجه کامل سونوگرافی گرفته شود.
یکی از رایج‌ترین مشکلات نوزادان، دررفتگی مادرزادی لگنه. سونوگرافی هیپ کمک می‌کنه این مشکل رو خیلی زود، حتی قبل از شروع علائم، تشخیص بدیم.
این روش کاملاً ایمنه و هیچ آزاری به نوزاد وارد نمی‌کنه. نیازی به سوزن، اشعه یا بی‌حسی نیست.
برخلاف عکس‌برداری با اشعه ایکس، سونوگرافی هیچ اشعه‌ای نداره، بنابراین خطری برای نوزاد نداره و می‌تونید با خیال راحت انجامش بدید.
هر نوع ناهنجاری یا مشکل ساختاری در مفصل لگن به‌دقت شناسایی میشه تا پزشک بتونه بهترین درمان رو پیشنهاد بده.
از همون روزهای اول تولد میشه سونوگرافی هیپ رو انجام داد، مخصوصاً برای نوزادانی که در خانواده سابقه مشکلات لگن دارن یا در وضعیت خاصی متولد شدن.
اگر دررفتگی لگن به موقع درمان نشه، می‌تونه مشکلات جدی در رشد و راه رفتن کودک ایجاد کنه. سونوگرافی کمک می‌کنه این عوارض رو پیشگیری کنید.
پزشکان با استفاده از نتایج سونوگرافی می‌تونن بهترین روش درمان، مثل استفاده از آتل یا حتی جراحی رو پیشنهاد بدن.
این آزمایش توی چند دقیقه انجام میشه و نتایجش سریع آماده میشه. مراکز تصویربرداری مثل “حکیم” این خدمات رو با تجهیزات پیشرفته و با دقت بالا ارائه میدن.