مالفورماسیون کیاری

ناهنجاری کیاری به چهار نوع اصلی تقسیم می‌شود که هر کدام ویژگی‌ها، شدت و گروه سنی مبتلایان خاص خود را دارند:

• نوع 1 (Chiari I)

رایج‌ترین نوع ناهنجاری کیاری است و معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان تشخیص داده می‌شود.
در این نوع، پایین‌ترین بخش مخچه به کانال نخاعی گسترش می‌یابد و ممکن است به فشار روی نخاع و ساقه مغز منجر شود.
بسیاری از افراد در ابتدا علائم خفیف یا بدون علامت دارند، اما با گذر زمان می‌تواند باعث سردرد، مشکلات تعادلی، بی‌حسی یا ضعف عضلات شود.
تشخیص اغلب با MRI انجام می‌شود و درمان ممکن است شامل مدیریت علائم یا جراحی کاهش فشار مخچه باشد.

• نوع 2 (Chiari II)

بیشتر در نوزادان دیده می‌شود و اغلب با مایلمننگوسل نخاعی (Spina Bifida) همراه است.
در این نوع، بخش بیشتری از مخچه و ساقه مغز به کانال نخاعی فرو می‌رود و می‌تواند باعث مشکلات جدی عصبی و حرکتی شود.
درمان معمولاً نیازمند جراحی اصلاحی و پیگیری طولانی‌مدت برای کنترل علائم است.

• نوع 3 (Chiari III)

نادر و شدیدتر از نوع 1 و 2 است.
در این حالت، بخشی از مخچه و ساقه مغز به خارج جمجمه برجسته می‌شود، اغلب با انسداد شدید جریان مایع مغزی-نخاعی همراه است.
این نوع می‌تواند باعث ناتوانی‌های شدید عصبی و حرکتی شود و معمولاً در بدو تولد تشخیص داده می‌شود.

• نوع 4 (Chiari IV)

بسیار نادر و جدی است و با کمبود کامل یا ناقص مخچه مشخص می‌شود.
این نوع معمولاً با نقص‌های شدید عصبی همراه است و اغلب به تشخیص پیش از تولد یا در نوزادی نیاز دارد.
درمان این نوع بسیار محدود است و تمرکز بیشتر بر مراقبت حمایتی و مدیریت علائم می‌باشد.